„Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr czyli Skała, i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie".
Kim był?
Kiedy na koniec mojej ziemskiej drogi prowadziłem Kościół jako jego widzialny fundament, zawisłem głową w dół na rzymskim krzyżu, bo nie czułem się godny umrzeć identycznie jak mój Mistrz. Urodziłem się w Betsaidzie pod koniec I wieku przed narodzeniem Chrystusa jako Szymon, syn Jony, i przez długie lata byłem po prostu zwyczajnym rybakiem z Galilei. Moje życie kręciło się wokół sieci, drewnianych łodzi i codziennej walki z nieprzewidywalnymi falami jeziora Genezaret, dopóki nie usłyszałem Bożego wezwania.
Moja rodzina nie opływała w luksusy, ale uczciwie i ciężko pracowaliśmy na codzienny chleb, sprzedając złowione ryby okolicznym mieszkańcom. Razem z bratem Andrzejem doskonale znaliśmy każdy zakątek jeziora oraz każdą ławicę ryb, która w nim pływała. Nigdy bym nie pomyślał, że kiedykolwiek opuszczę moją łódź, by stać się częścią historii zbawienia, która przetrwa kolejne 2000 lat.
Punkt zwrotny
Pewnego dnia, gdy wraz z bratem naprawialiśmy porwane sieci na brzegu, podszedł do nas Nauczyciel z Nazaretu i wypowiedział krótkie słowa: „Pójdźcie za Mną”. Zostawiłem całe swoje dotychczasowe życie, choć nie wiedziałem jeszcze wtedy, dokąd dokładnie zaprowadzi mnie ta nowa droga. Z prostego rybaka stałem się „rybakiem ludzi”, a Jezus nadał mi zupełnie nowe imię – Kefas, co w moim języku oznacza Skałę. Czy Ty również miałbyś dzisiaj odwagę rzucić wszystko dla wielkiej misji, nie znając nawet ostatecznego celu swojej podróży?
Czego dokonał?
Moja publiczna działalność na czele Apostołów zaczęła się na dobre po Zesłaniu Ducha Świętego w Jerozolimie, kiedy to przemówiłem do ogromnych tłumów i jednego dnia przyjęło chrzest około 3000 osób. W imię Jezusa czyniłem liczne znaki i uzdrawiałem chorych, w tym chromego od urodzenia mężczyznę proszącego o jałmużnę pod Bramą Piękną jerozolimskiej świątyni. Jako pierwszy z Apostołów, po Bożym widzeniu, odważyłem się głosić Ewangelię i udzielić chrztu także poganom w domu rzymskiego setnika Korneliusza, co było przełomem w dziejach Kościoła.
Pozostawiłem po sobie 2 ważne Listy Apostolskie wchodzące w skład Nowego Testamentu, które do dzisiaj niosą pocieszenie oraz nadzieję wiernym na całym świecie. Dotarłem aż do stolicy imperium, stając się pierwszym biskupem Rzymu i trwałym fundamentem, na którym opiera się sukcesja papieska. Moja kluczowa rola polegała na jednoczeniu uczniów Chrystusa oraz pilnowaniu czystości przekazywanej wiary w najbardziej krytycznych momentach narodzin chrześcijaństwa.
Śmierć i kult
Zginąłem śmiercią męczeńską około 64 lub 67 roku w Rzymie podczas okrutnych prześladowań chrześcijan zarządzonych przez cesarza Nerona. Zostałem pochowany przy cyrku na Wzgórzu Watykańskim, a dokładnie nad moim dawnym grobem wznosi się dzisiaj największa i najsłynniejsza bazylika chrześcijaństwa. Moje relikwie spoczywają głęboko pod głównym ołtarzem konfesji, będąc potężnym świadectwem prawdy, za którą oddałem życie.