„Witaj, Krzyżu; tak, witaj prawdziwie! Obejmuję cię z radością, gdyż jesteś bramą, przez którą wchodzę do mojego Mistrza”
Kim był?
Oddałem życie za wiarę, wisząc na krzyżu o nietypowym kształcie litery X, który z radością powitałem jako bramę prowadzącą bezpośrednio do mojego Mistrza. Moja droga nie zaczęła się jednak od tak dramatycznego świadectwa, lecz od spokojnego szumu fal Jeziora Galilejskiego, gdzie razem z bratem Piotrem pracowałem jako zwykły rybak. Pochodziłem z Betsaidy, lecz mieszkaliśmy później w Kafarnaum, szukając w codzienności czegoś znacznie głębszego niż tylko obfity połów ryb. Czy potraficie sobie wyobrazić, że proste, skromne życie prowincjonalnego rzemieślnika może stać się początkiem wielkiej, globalnej rewolucji ludzkich serc?
Moje serce od zawsze gorąco tęskniło za obiecanym Mesjaszem, dlatego jako pierwszy zostałem gorliwym uczniem świętego Jana Chrzciciela nad rzeką Jordan. To właśnie on wskazał mi pewnego dnia prawdziwego Baranka Bożego, a ja bez wahania porzuciłem dotychczasowe sieci, aby pójść za Jezusem z Nazaretu. Stałem się pierwszym powołanym Apostołem, człowiekiem, który z zachwytem przyniósł światu radosną nowinę i osobiście przyprowadził swojego rodzonego brata do Chrystusa. Od tamtego przełomowego momentu moje przeznaczenie zmieniło się bezpowrotnie, a Nauczyciel uczynił mnie niestrudzonym rybakiem ludzi na całą wieczność.
Punkt zwrotny
Momentem, który całkowicie zdefiniował moją tożsamość i życiową misję, było usłyszenie prostego wezwania Zbawiciela, który wypowiedział moje imię na piaszczystym brzegu. Zostawiłem wtedy natychmiast wszystko, co znałem, całe moje dotychczasowe bezpieczeństwo, stabilizację oraz rodzinny dom, by odważnie wkroczyć w zupełnie nieznane. Przeżyłem u boku Mistrza 3 niezwykłe lata, będąc naocznym świadkiem Jego spektakularnych cudów, głębokich nauk, a wreszcie chwalebnego Zmartwychwstania. To radykalne porzucenie starego świata i całkowite zaufanie Bogu zaowocowało zstąpieniem Ducha Świętego, który napełnił mnie nadprzyrodzoną mocą do głoszenia prawdy.
Czego dokonał?
Po rozesłaniu Apostołów podjąłem się tytanicznej pracy misyjnej, ruszając samotnie do krain niezwykle surowych, niebezpiecznych i kulturowo obcych dla młodego Judejczyka. Głosiłem Ewangelię w Azji Mniejszej, wokół wybrzeży Morza Czarnego, w dzikiej Scythii oraz na rozległych terenach dzisiejszej Grecji i Tracji. Moje kroki docierały wszędzie tam, gdzie zagubieni ludzie żyli w mroku pogaństwa, a potęga moich słów poparta znakami nawracała tysiące dusz. Zakładałem prężnie działające gminy chrześcijańskie, udzielałem chrztu, święciłem pierwszych biskupów i budowałem trwałe fundamenty Kościoła, który przetrwał wieki.
Tradycja hagiograficzna przypisuje mi nawet dotarcie aż do dalekich miejsc, gdzie po stuleciach wzniesiono Kijów, co czyni mnie duchowym opiekunem tamtych ziem. Moja niezłomna działalność i bezkompromisowe wyznawanie wiary w jednego Boga wywołały jednak wściekłość oraz opór ze strony lokalnych rzymskich namiestników. Mimo grożących mi okrutnych tortur i nieuchronnego wyroku śmierci, ani na krok nie wycofałem się z powierzonego mi posłannictwa. Moje dokonania nie mierzyły się ziemskim złotem, lecz niezliczonymi ludzkimi sercami, które dzięki mojej posłudze odnalazły jedyną drogę do zbawienia.
Śmierć i kult
Moją ziemską wędrówkę zakończyłem chwalebnym męczeństwem w greckim mieście Patras około 60 roku po Chrystusie, skazany wyrokiem bezwzględnego prokonsula Egeasza. Zawisłem na publicznie wystawionym rusztowaniu, które stało się moim ostatecznym, niezwykle głośnym świadectwem wierności ukochanej sprawie Ewangelii. Mój kult rozwinął się błyskawicznie na całym świecie, a moje cenne relikwie przewożono kolejno do Konstantynopola, Amalfi, a nawet do dalekiego Rzymu. Dopiero w 1964 roku papież Paweł VI podjął decyzję, by zwrócić moją świętą głowę lokalnemu Kościołowi w Patras na znak jedności chrześcijan.