"Mój Bóg posłał swego anioła i zamknął paszcze lwom."
Kim był?
Czułem gorący oddech głodnych bestii na twarzy, gdy wtrącono mnie do lwiej jamy, lecz nie czułem strachu. Urodziłem się w Judei w szlachetnej rodzinie, ale jako młody chłopiec zostałem uprowadzony z ojczystej ziemi po tym, jak król Nabuchodonozor podbił Jerozolimę. Razem z wieloma rodakami trafiłem do potężnego i obcego kulturowo Babilonu około 605 roku przed narodzeniem Chrystusa. Tam wybrano mnie, wraz z 3 przyjaciółmi, byśmy służyli na dworze królewskim i pobierali nauki.
Od samego początku postanowiłem pozostać wierny Prawu moich przodków, mimo ogromnej presji dworskiego otoczenia. Odmówiłem spożywania pogańskich potraw z królewskiego stołu, prosząc jedynie o jarzyny i zwykłą wodę. Ku zdumieniu nadzorców, po upływie zaledwie 10 dni wyglądaliśmy znacznie zdrowiej i silniej niż młodzieńcy jedzący obfite mięsiwa. Bóg obdarzył mnie w tym czasie niezwykłą mądrością i wyjątkowym darem tłumaczenia najtrudniejszych wizji sennych.
Punkt zwrotny
Mój los całkowicie się odmienił, gdy potężny król Nabuchodonozor zaczął miewać przerażające sny, których żaden babiloński mędrzec nie potrafił wyjaśnić. Stanąłem przed władcą i, dzięki łasce jedynego Boga, nie tylko opowiedziałem mu treść jego zapomnianego snu o ogromnym posągu, ale też bezbłędnie wyłożyłem jego znaczenie. To wydarzenie sprawiło, że z bezimiennego jeńca stałem się nagle głównym namiestnikiem całej prowincji babilońskiej i zwierzchnikiem wszystkich lokalnych mędrców. Czy wy potrafilibyście w ułamku sekundy położyć swoje życie na szali, ufając wyłącznie boskiej podpowiedzi?
Czego dokonał?
Przez wiele dziesięcioleci lojalnie służyłem kolejnym władcom imperium, przeżywając upadek Babilonu i nadejście potężnych Persów. Moją najsłynniejszą próbą wiary było słynne odczytanie tajemniczego napisu na ścianie podczas biesiady króla Baltazara, który profanował święte naczynia ze zrabowanej świątyni. Przepowiedziałem mu rychłą zgubę, co spełniło się jeszcze tej samej nocy, gdy wrogie wojska zdobyły ogromne miasto. Za rządów króla Dariusza sprawowałem zaszczytną funkcję jednego z 3 głównych ministrów zarządzających całym wielkim państwem.
Moja nieskazitelna uczciwość i ogromna władza wzbudziły jednak wielką zawiść innych perskich urzędników. Podstępem namówili oni króla do wydania dekretu zabraniającego przez 30 dni modlitwy do kogokolwiek innego niż on sam. Kiedy zignorowałem ten zakaz, otwarcie modląc się 3 razy dziennie do mojego Boga, zostałem skazany na bezlitosne pożarcie przez stado dzikich lwów. Stwórca jednak posłał swojego anioła, który zamknął paszcze drapieżnikom, ocalając moje życie i udowadniając wszystkim potęgę prawdziwej wiary.
Śmierć i kult
Po cudownym ocaleniu z lwiej jamy dożyłem spokojnej starości w perskiej stolicy, Suzie, kontynuując spisywanie proroczych wizji dotyczących przyszłości świata. Doświadczyłem potężnych objawień o nadchodzącym Mesjaszu i końcu czasów, które zostały starannie zachowane w księdze noszącej moje imię. Według żydowskiej i muzułmańskiej tradycji zmarłem około 536 roku przed Chrystusem, a mój grobowiec znajduje się w dzisiejszym Iranie. Kościół wspomina mnie jako jednego z 4 wielkich proroków, a moja wierność w obliczu wielkich prześladowań inspiruje miliony wierzących.