"Tysiąc żyć dla misji."
Kim był?
Czy wiesz, co to znaczy być jedynym dzieckiem z licznej rodziny, które przetrwało wczesne lata dzieciństwa? Urodziłem się 15 marca 1831 roku w małej miejscowości Limone sul Garda w północnych Włoszech jako jedno z 8 dzieci moich ukochanych rodziców. Wszyscy moi bracia i siostry zmarli bardzo wcześnie, dlatego moi rodzice przeznaczyli całą swoją troskę na wychowanie mnie w głębokiej wierze i miłości. Gdy miałem 12 lat, wysłano mnie na naukę do renomowanego Instytutu księdza Nicoli Mazzy w Weronie.
W tym wyjątkowym miejscu w Weronie po raz pierwszy usłyszałem wstrząsające relacje o ludziach żyjących w dalekiej Afryce Środkowej, którzy nigdy nie słyszeli o Chrystusie. Zrozumiałem wtedy wyraźnie, że moje własne życie nie należy wyłącznie do mnie, lecz do Boga i do potrzebujących. Postanowiłem bez wahania oddać całe moje serce misjom i przygotować się do niebezpiecznej podróży na czarny ląd, mimo że rodzice bardzo obawiali się o moje zdrowie.
Punkt zwrotny
W roku 1857 wyruszyłem w moją pierwszą wyprawę do Afryki Środkowej i od razu zderzyłem się z koszmarnymi warunkami oraz straszliwym cierpieniem ludności. Skrajnie trudny klimat, zabójcza malaria oraz febra zabiły większość moich towarzyszy misjonarzy w ciągu zaledwie kilku miesięcy. Chociaż wielu doradzało mi porzucenie tej niebezpiecznej misji, ja odnalazłem w tym piekle sens życia i w roku 1864, modląc się przy grobie świętego Piotra w Rzymie, otrzymałem niezwykłe natchnienie duchowe.
Czego dokonał?
Stworzyłem rewolucyjny Plan Odnowienia Afryki, którego fundamentem było proste, lecz genialne motto: zbawić Afrykę przez Afrykę. Zamiast uzależniać mieszkańców od narzucanych wzorów europejskich, postanowiłem dać im narzędzia do samodzielnego rozwoju i budowania własnej przyszłości. Zakładałem liczne szkoły rzemieślnicze, techniczne i rolnicze oraz uczelnie kształcące lokalnych nauczycieli, pielęgniarki, katechetów i kapłanów.
Dla skutecznego prowadzenia tej ogromnej pracy w roku 1867 założyłem Zgromadzenie Synów Najświętszego Serca Jezusowego, a w roku 1872 Instytut Pobożnych Matek. Wstąpiłem w bezkompromisową walkę ze straszliwym procederem niewolnictwa, osobiście zorganizowałem wykup tysięcy czarnoskórych niewolników i przywróciłem im wolność oraz ludzką godność. W roku 1877 Papież mianował mnie pierwszym biskupem oraz Wikariuszem Apostolskim Afryki Środkowej.
Śmierć i kult
Pracowałem bez odpoczynku w najtrudniejszych warunkach klimatycznych i geograficznych, aż w końcu opadłem z sił fizycznych. Zmarłem na ciężką gorączkę i wycieńczenie organizmu w Chartumie w Sudanie dnia 10 października 1881 roku w wieku zaledwie 50 lat. Święty Jan Paweł II ogłosił mnie błogosławionym w roku 1996, a następnie ogłosił mnie świętym Kościoła katolickiego w roku 2003.