„Jesteśmy twoimi żołnierzami, cesarzu, ale także sługami Boga. Tobie winniśmy posłuszeństwo w sprawach wojskowych, Jego zaś musimy stawiać ponad wszystko”.
Kim był?
Dowodziłem legionem elitarnych rzymskich żołnierzy, którzy zamiast złamać własne sumienie i zaprzeć się Chrystusa, woleli bez walki oddać swoje życie pod miecz oprawców. Nazywam się Maurycy i urodziłem się około 250 roku w Egipcie. Byłem wyższym oficerem wojsk rzymskich i dowódcą słynnej Legii Tebańskiej, składającej się z chrześcijańskich rekrutów z Górnego Egiptu.
Moi żołnierze wyróżniali się niezwykłą dyscypliną, odwagą na polu walki oraz nieposzlakowaną uczciwością. Służyliśmy wiernie rzymskiemu cesarstwu, wykonując wszelkie rozkazy wojskowe i broniąc jego granic. Nasza wierność cesarzowi miała jednak wyraźną granicę tam, gdzie zaczynało się prawo Boże.
Punkt zwrotny
Około 286 roku nasz legion został przerzucony do Galii pod dowództwem współcesarza Maksymiana Herkulesa, aby stłumić powstanie lokalnej ludności. Przed rozpoczęciem bitwy w miejscowości Agaunum cesarz nakazał wszystkim oddziałom złożyć pogańskie ofiary bogom oraz złożyć przysięgę na prześladowanie i eksterminację miejscowych chrześcijan. Jako wierny chrześcijanin odmówiłem wykonania tego rozkazu i skłoniłem cały swój legion do zajęcia jednolitego stanowiska. Czy potrafiłbyś odmówić wykonania rozkazu przełożonego, gdyby wymagało to złamania Twojego sumienia?
Czego dokonał?
W odpowiedzi na nasz sprzeciw cesarz Maksymian rozkazał przeprowadzić tak zwaną dziesiątkowanie – co dziesiąty legionista był wyciągany z szeregu i zabijany na oczach pozostałych. Kiedy jednak ta okrutna kara nie złamała naszego ducha ani nie zmusiła nas do wyrzeczenia się wiary, cesarz zarządził drugie dziesiątkowanie. Razem z moimi żołnierzami odrzuciliśmy broń i zadeklarowaliśmy wprost, że jesteśmy gotowi umrzeć za Chrystusa, ale nie podniesiemy ręki na współbraci.
Widząc naszą nieugiętą postawę, rozgniewany władca wydał rozkaz otoczenia całego obozu przez inne oddziały i bezlitosnego wymordowania wszystkich chrześcijańskich żołnierzy. Ponieśliśmy męczeństwo bez stawiania zbrojnego oporu, dając niezrównane świadectwo chrześcijańskiego męstwa i wierności wartościom wyższym niż ziemska władza.
Śmierć i kult
Moja męczeńska śmierć wraz z legionistami dokonała się około 286–287 roku w Agaunum, dzisiejszym Saint-Maurice w Szwajcarii. Miejsce naszego pochówku szybko stało się celem licznych pielgrzymek, a nad naszymi grobami wzniesiono słynne opactwo. W średniowieczu zostałem ogłoszony patronem rycerstwa, cesarstwa oraz wojska, a moja włócznia stała się jednym z najważniejszych symboli władzy monarchów.