„Wybaczam wszystkim, którzy przyczynili się do mojej śmierci, i modlę się, aby Bóg odpuścił im ich winy”.
Kim był?
Usłyszawszy oszczerczy wyrok śmierci wydany na podstawie fałszywych zarzutów spisku, wypowiedziałem wprost do sędziów tylko jedno krótkie słowo: Deo Gratias – Bogu dzięki. Nazywam się Oliver Plunkett i urodziłem się 1 listopada 1625 roku w Loughcrew w Irlandii w zamożnej rodzinie szlacheckiej. Z powodu powracających fal prześladowań chrześcijan katolickich wyjechałem na studia teologiczne do Rzymu, gdzie przyjąłem święcenia kapłańskie.
Przez wiele lat wykładałem teologię jako profesor akademicki w Rzymie, zyskując ogromny szacunek i wysoki status naukowy. Gdy jednak w 1669 roku papież mianował mnie arcybiskupem Armagh i prymasem całej Irlandii, bez wahania porzuciłem spokojne życie w Italii. Wyruszyłem do mojej udręczonej Ojczyzny, aby stanąć na czele wiernych potrzebujących duchowego wsparcia.
Punkt zwrotny
Mój powrót do kraju po 23 latach nieobecności oznaczał podjęcie nieustannej służby w głębokim ukryciu z powodu bezwzględnych ustaw antykatolickich. Przebierałem się za świeckiego kupca, ukrywałem w lasach oraz górskich kryjówkach, aby bezustannie podróżować i udzielać sakramentów. Czy potrafiłbyś zrezygnować z zebranych zaszczytów i bezpieczeństwa, aby służyć potrzebującym z nieustannym ryzykiem utraty wolności?
Czego dokonał?
W ciągu dziesięciu lat mojej tajnej posługi udzieliłem sakramentu bierzmowania ponad 10000 wiernym, podnosząc ich na duchu w czasach represji. Reorganizowałem zniszczone parafie, zwoływałem tajne synody diecezjalne i przeprowadziłem gruntowną reformę obyczajów duchowieństwa. Założyłem również w Droghedzie szkołę prowadzoną przez jezuitów, w której kształciła się zarówno młodzież świecka, jak i przyszli kapłani.
Gdy w Anglii wybuchła tzw. nagonka związana ze spreparowanym spiskiem papieskim, stałem się głównym celem ataków politycznych. Zostałem podstępnie aresztowany w 1679 roku i wywieziony do więzienia w Londynie, gdzie mimo nacisków odrzuciłem prośby o wyrzeczenie się wiary.
Śmierć i kult
Poniósłem śmierć męczeńską 1 lipca 1681 roku w Tyburn koło Londynu, gdzie zostałem powieszony i poćwiartowany jako ostatni katolicki męczennik stracony w Anglii. Papież Paweł VI ogłosił mnie świętym 12 października 1975 roku. Moja zasuszona głowa spoczywa w kościele św. Piotra w Droghedzie, stanowiąc cel licznych pielgrzymek.